κατασκευές του Πάσχα, αλλά όχι πασχαλινές

Χριστός Ανέστη!
Ελπίζω να είστε όλοι καλά και χαρούμενοι! Τη στιγμή που γράφω εγώ είμαι πολύ καλά, γιατί η ώρα είναι 9 το πρωί και ακόμα οι μικρές δεν έχουν ξυπνήσει! Έτσι μου μένει λίγος πολύτιμος και ορεξάτος χρόνος να κάνω κάτι που με ευχαριστεί. Τουτέστιν, να γράψω δυο γραμμούλες εδώ πέρα! Η αλήθεια είναι πώς δεν κάνω και πολλά πράγματα τους τελευταίους μήνες. Η καθημερινότητα δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια και συν τοις άλλοις είμαι και πάλι έγκυος! Περιμένουμε το τρίτο μας παιδάκι, πρώτα ο Θεός, και δεν είμαι για πολλά πολλά.
Παρόλα αυτά, λίγες εβδομάδες πριν έφτιαξα μια όμορφη και απλή κατασκευή, που πρόλαβα να την τραβήξω και μερικές φωτογραφίες, πριν την χαρίσω σε μια φίλη. Αφορμή στάθηκε μια καρέκλα σκηνοθέτη που σκίστηκε ενώ καθόμουν (και να φανταστείτε οτι δεν έχω πάρει πολλά κιλά ακόμα!!!). Το μπεζουλί καραβόπανο ήταν πειρασμός για εμένα! Αρχικά σκεφτόμουν να φτιάξω μια καλοκαιρινή τσαντούλα για εμένα, αλλά επειδή στην πορεία της κατασκευής, δεν με ικανοποιούσε το μέγεθος και το σχέδιο, μου έριξε μια ωραία ιδέα ο Ανδρέας.
Έτσι, έφτιαξα μια θήκη που στην πλάτη της έχει μαγνητάκια για να μπορεί να στηρίζεται στο ψυγείο (αυτό σκέφτηκα εγώ, φυσικά μπορεί να κρεμαστεί και στον τοίχο) και μπορούμε να κρύβουμε τους λογαριασμούς μας και ότι άλλο νομίζουμε.
Πολλή εύκολη η κατασκευή της, στην δε μπροστά επιφάνεια, έραψα περισσευάμενα κομμάτια ύφασμα αλλά και ζωγράφισα (εγώ, όχι η Πολυξένη!).

Εδώ έκρυψα 5 μικρά στρογγυλά μαγνητάκια



Πολλά φιλιά μαγιάτικα
Νατάσα

Πού είμαι;;;

Εγώ εδώ είμαι, εσείς δεν με βλέπετε...Περνάμε ένα μεταβατικό στάδιο μιας και ο Ανδρέας έχει πολλή δουλειά, τα παιδιά μεγαλώνουν και με χρειάζονται περισσότερο, οπότε δεν μπορώ εύκολα να απασχολούμαι με εξωμαμαδίστικες δραστηριότητες (όπως είναι το να γράφω για τούτο τον ιστότοπο) και επιπλέον θέλω να μάθω και το joomla! ( λόγω ειδικότητας δεν θέλω να χάνω επαφή με  τις τεχνολογίες που κυκλοφορούν). Όμως σε λίγες μέρες είναι η γιορτή του Ανδρέα και θα ετοιμάσουμε καλή γιορτούλα!Υπολογίζω οτι θα μαζευτούμε περί τα 40 άτομα (μζί με τα παιδιά, μην τρομάζετε) και σήμερα έφτιαξα μια λίστα με ψώνια. Θα είναι ένα ΓΕΜΑΤΟ σαβατοκύριακο! Μείνετε συντονισμένοι για πολλές συνταγές, απλές (είπαμε δεν έχω πολύ χρόνο), νόστιμες και νηστίσιμες...Μιας και έχουμε πολλές ακόμα γιορτές αυτή την περίοδο, ελπίζω να πάρετε και κάποια ιδέα, αν έχετε πελαγώσει με το τι να φτιάξετε.
Χρόνια πολλά στις Κατερίνες και τα ξαναλέμε σύντομα!

Καλοκαιρινές διακοπές...για πάντα!

Φέτος την τελευταία εβδομάδα των διακοπών μας την περάσαμε στην Καλαμάτα! Η περίσταση ήταν ειδική. Η γιαγιά μας μάζεψε όλα τα παιδιά και τα εγγόνια της (και δισέγγονα και τρισέγγονα βεβαίως, βεβαίως). Σε ευχαριστούμε γιαγιάκα! Να ζήσεις να μας ξαναδείς όλους μαζί!

Απο το φαγοπότι στην παραλία του αγίου Νικολάου στο Βασιλίτσι!

Αυτή την τράβηξε η Αννούλα!

 Και εδώ στην παραλία της αγίας Τριάδας! Την καλύτερη παραλία της Μεσσηνίας!



Παστό (ή σύγκλινο) της γιαγιάς μου

Εντάξει, το ξέρω ότι έχω να γράψω κάτι αιώνες...Μαζεύτηκε πολλή σκόνη εδώ μέσα και χρειάζεται γερά χέρια για να ξαραχνιάσουμε! Όχι ότι δεν είχα νέα για να γράψω-τουναντίον- έχω μαζέψει αρκετό υλικό στο σκληρό μου δίσκο και σ' αυτόν του υπολογιστή, αλλά μου παίρνει πάντα χρόνο να επιστρέψω στους ρυθμούς μου μετά το καλοκαίρι.
Και μη βιαστείτε να συμπεράνετε ότι χαλάρωσα τους μήνες που απουσιάζω...Όσοι από εσάς (ειδικά οι μαμάδες) έχετε μικρά παιδιά θα ξέρετε καλύτερα ότι η λέξη χαλάρωση έχει διαγραφεί προ πολλού από το λεξιλόγιό μας! Το πολύ πολύ να ευχαριστηθούμε κάποια βραδινή βολτίτσα με τον καλό μας ή/και με φίλους όταν κάποιοι παππούδες προσέχουν τα παιδιά στο σπίτι. Κατά τ' άλλα το πρόγραμμα των διακοπών είναι το πιο ζόρικο της χρονιάς! Τα μωρά ξυπνάνε με το που χαράζει και κοιμούνται λίγο το μεσημέρι (τους λείπει φαίνεται το κρεβατάκι τους, μήπως άλλη φορά να τα παίρνω μαζί;;;), τις δε υπόλοιπες ώρες πρέπει να κάνεις τον αστυνόμο όταν από τα πολλά χάδια των συγγενών (οκ, το δίκιο τους έχουν κι αυτοί, αλλά οι γονείς λουζόμαστε τις συνέπειες) ίσα που δεν σου καβαλάνε το σβέρκο!!!
Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, αφού τελειώνει το πανηγύρι του καλοκαιριού, μόνο οι όμορφες αναμνήσεις μένουν, για να ζεσταίνουν τις κρύες μέρες του χειμώνα που εδώ στο Λιτόχωρο έχει ήδη μπει (μιλάμε για θερμοκρασίες 10 βαθμών τις τελευταίες μέρες και συνεχόμενη βροχή).
Μια ανάμνηση που ήθελα να κρατήσω ήταν η γιαγιά μου η καλή να φτιάχνει παστό χοιρινό! Την θυμάμαι χρόνια και χρόνια κάθε χειμώνα κοντά στο Φλεβάρη (γιατί τότε είναι το κρέας νοστιμότερο και το σίτεμά του καλύτερο λέει) να ετοιμάζει το παστό όπως το λένε στην Μεσσηνία ή αλλιώς το γνωστό σύγκλινο. Να το φυλάει σε μεγάλες γυάλες γεμάτες λάδι και να τις μοιράζει στα μ=παιδιά της να τις πάρουν στην πρωτεύουσα. Η μητέρα μου συνήθως το βγάζει για μεζέ σκέτο ή το βάζει όταν φτιάχνει καγιανά. Η γιαγιά μου βάζει τα κομμάτια με την πιο πολλή πέτσα (μιλάμε για χοντρή πέτσα όμως) στα γεμιστά, στο ρατατούιγ, στις μπάμιες στο φούρνο...Μιαμ, μιαμ!
Αυτό το παστό ήθελα και εγώ να μάθω να το φτιάχνω. Και της ζήτησα να κάνει μια εξαίρεση και να το φτιάξει τον Αύγουστο. Η γιαγιά μου ποτέ δεν μου χαλά το χατήρι!Κι ας είναι ήδη 90 χρονών, ο Θεός να την έχει καλά! Βγάλαμε και πολλές φωτογραφίες, και να η διαδικασία!

Κόβουμε το χοιρινό σε κομμάτια

το αλατίζουμε καλά καλά με χοντρό αλάτι και θρούμπι

Και το βάζουμε σε υφασμάτινη θήκη (εδώ μαξιλαροθήκη, προσέξτε το πάχος του λίπους του κομματιού!) και στο ψυγείο για δυο μέρες για να στραγγίξει τα υγρά του και να απορροφήσει τα αρτύματα)

Μετά από δυο μέρες βάζουμε το κρεατάκι μας σε καζάνι!!! γεμάτο κατά τα 2/3 με νερό και 1/3 με κόκκινο ξηρό κρασί. Βάζουμε και μερικές πορτοκαλόκουπες και βράζουμε...Μόλις γίνει βγάζουμε το κρεατάκι μας με τρυπητή κουτάλα

Το τελικό στάδιο είναι το τηγάνισμα του κρέατος. Σε καζάνι με μπόλικο λάδι ρίχνουμε το χοιρινό μας

Το χρώμα αυτό είναι υπέροχο! Δε συμφωνείτε;

 Καλοφάγωτο!!!