Καλοκαιρινές διακοπές...για πάντα!

Φέτος την τελευταία εβδομάδα των διακοπών μας την περάσαμε στην Καλαμάτα! Η περίσταση ήταν ειδική. Η γιαγιά μας μάζεψε όλα τα παιδιά και τα εγγόνια της (και δισέγγονα και τρισέγγονα βεβαίως, βεβαίως). Σε ευχαριστούμε γιαγιάκα! Να ζήσεις να μας ξαναδείς όλους μαζί!

Απο το φαγοπότι στην παραλία του αγίου Νικολάου στο Βασιλίτσι!

Αυτή την τράβηξε η Αννούλα!

 Και εδώ στην παραλία της αγίας Τριάδας! Την καλύτερη παραλία της Μεσσηνίας!



Παστό (ή σύγκλινο) της γιαγιάς μου

Εντάξει, το ξέρω ότι έχω να γράψω κάτι αιώνες...Μαζεύτηκε πολλή σκόνη εδώ μέσα και χρειάζεται γερά χέρια για να ξαραχνιάσουμε! Όχι ότι δεν είχα νέα για να γράψω-τουναντίον- έχω μαζέψει αρκετό υλικό στο σκληρό μου δίσκο και σ' αυτόν του υπολογιστή, αλλά μου παίρνει πάντα χρόνο να επιστρέψω στους ρυθμούς μου μετά το καλοκαίρι.
Και μη βιαστείτε να συμπεράνετε ότι χαλάρωσα τους μήνες που απουσιάζω...Όσοι από εσάς (ειδικά οι μαμάδες) έχετε μικρά παιδιά θα ξέρετε καλύτερα ότι η λέξη χαλάρωση έχει διαγραφεί προ πολλού από το λεξιλόγιό μας! Το πολύ πολύ να ευχαριστηθούμε κάποια βραδινή βολτίτσα με τον καλό μας ή/και με φίλους όταν κάποιοι παππούδες προσέχουν τα παιδιά στο σπίτι. Κατά τ' άλλα το πρόγραμμα των διακοπών είναι το πιο ζόρικο της χρονιάς! Τα μωρά ξυπνάνε με το που χαράζει και κοιμούνται λίγο το μεσημέρι (τους λείπει φαίνεται το κρεβατάκι τους, μήπως άλλη φορά να τα παίρνω μαζί;;;), τις δε υπόλοιπες ώρες πρέπει να κάνεις τον αστυνόμο όταν από τα πολλά χάδια των συγγενών (οκ, το δίκιο τους έχουν κι αυτοί, αλλά οι γονείς λουζόμαστε τις συνέπειες) ίσα που δεν σου καβαλάνε το σβέρκο!!!
Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, αφού τελειώνει το πανηγύρι του καλοκαιριού, μόνο οι όμορφες αναμνήσεις μένουν, για να ζεσταίνουν τις κρύες μέρες του χειμώνα που εδώ στο Λιτόχωρο έχει ήδη μπει (μιλάμε για θερμοκρασίες 10 βαθμών τις τελευταίες μέρες και συνεχόμενη βροχή).
Μια ανάμνηση που ήθελα να κρατήσω ήταν η γιαγιά μου η καλή να φτιάχνει παστό χοιρινό! Την θυμάμαι χρόνια και χρόνια κάθε χειμώνα κοντά στο Φλεβάρη (γιατί τότε είναι το κρέας νοστιμότερο και το σίτεμά του καλύτερο λέει) να ετοιμάζει το παστό όπως το λένε στην Μεσσηνία ή αλλιώς το γνωστό σύγκλινο. Να το φυλάει σε μεγάλες γυάλες γεμάτες λάδι και να τις μοιράζει στα μ=παιδιά της να τις πάρουν στην πρωτεύουσα. Η μητέρα μου συνήθως το βγάζει για μεζέ σκέτο ή το βάζει όταν φτιάχνει καγιανά. Η γιαγιά μου βάζει τα κομμάτια με την πιο πολλή πέτσα (μιλάμε για χοντρή πέτσα όμως) στα γεμιστά, στο ρατατούιγ, στις μπάμιες στο φούρνο...Μιαμ, μιαμ!
Αυτό το παστό ήθελα και εγώ να μάθω να το φτιάχνω. Και της ζήτησα να κάνει μια εξαίρεση και να το φτιάξει τον Αύγουστο. Η γιαγιά μου ποτέ δεν μου χαλά το χατήρι!Κι ας είναι ήδη 90 χρονών, ο Θεός να την έχει καλά! Βγάλαμε και πολλές φωτογραφίες, και να η διαδικασία!

Κόβουμε το χοιρινό σε κομμάτια

το αλατίζουμε καλά καλά με χοντρό αλάτι και θρούμπι

Και το βάζουμε σε υφασμάτινη θήκη (εδώ μαξιλαροθήκη, προσέξτε το πάχος του λίπους του κομματιού!) και στο ψυγείο για δυο μέρες για να στραγγίξει τα υγρά του και να απορροφήσει τα αρτύματα)

Μετά από δυο μέρες βάζουμε το κρεατάκι μας σε καζάνι!!! γεμάτο κατά τα 2/3 με νερό και 1/3 με κόκκινο ξηρό κρασί. Βάζουμε και μερικές πορτοκαλόκουπες και βράζουμε...Μόλις γίνει βγάζουμε το κρεατάκι μας με τρυπητή κουτάλα

Το τελικό στάδιο είναι το τηγάνισμα του κρέατος. Σε καζάνι με μπόλικο λάδι ρίχνουμε το χοιρινό μας

Το χρώμα αυτό είναι υπέροχο! Δε συμφωνείτε;

 Καλοφάγωτο!!!

  

Ριγανομαζέματα

Την Κυριακή μας παρότρυναν κάποιο φίλοι, ο Νίκος και η Μελιτινή,να πάμε να μαζέψουμε ρίγανη στον Όλυμπο, πάνω απο τους Παλιούς Πόρους συγκεκριμένα. Ανεβήκαμε η οικογένεια σύσσωμη μαζί με άλλους δυο φίλους μας, τον Γιώργο και την Κυβέλη που φιλοξενούσαμε και πιάσαμε δουλειά! Όχι όλοι δηλαδή, μιας και εγώ τη σκαπούλαρα γιατί έπρεπε να θηλάσω την Αγλαϊα, η Πολυξένη όμως πολύ βοήθησε τον μπαμπά της!

Μάλιστα μάζεψαν και φύλλα ρίγανης εκτός απο τον ανθό, γιατί λένε οτι και αυτός έχει τα αιθέραια έλαια του άνθους και την ίδια χρησιμότητα με αυτό...Μετά τη βάλαμε μέσα σε μαξιλαροθήκες (γενικότερα σε ύφασμα πρέπει και όχι σε σακούλα) για να μην "ανάψει".

Το απόγευμα ο Ανδρέας την χώρισε σε μάτσα και την άφησε να στεγνώνει σε σκιερό μέρος μέχρι να ξεραθεί και να την τρίψουμε. Βγάλαμε με ιδρώτα την ρίγανη ενός τριμήνου λοιπόν για πρώτη φορά, μιας και μέχρι τώρα μόνο οι γονείς μου με προμήθευαν ριγανίτσα και νόμιζα οτι μπαίνει αυτόματα στο πιάτο!!! Αλλά όπως μου είπε και ο Ανδρέας η κούραση ήταν πολύ γλυκιά!

Καλοφάγωτη!

Άλλη μια μακαρονάδα

Λοιπόν, χάθηκα πάλι! Είναι που παντρεύτηκαν δυο καλοί φίλοι του Ανδρέα, ο ένας είναι και κουμπάρος μας( να ευτυχήσετε Δημήτρη και Μαριάνθη) και κατεβήκαμε στην Αθήνα για καμιά δεκαριά μέρες. Αν τώρα υπολογίσουμε και τις μέρες προετοιμασίας πριν το ταξίδι καθώς και τις μέρες επαναπροσαρμογής μας στο Λιτόχωρο, μπορείτε να καταλάβετε γιατί άργησα να επικοινωνήσω. Και θα έγραφα λίγο νωρίτερα αυτή την ανάρτηση (τουλάχιστον μια ώρα πριν!!!) αν δεν είχα χαθεί πάλι ανακαλύπτοντας υπέρχους ιστότοπους... Θα αναφερθώ ξανά σε αυτούς άλλη φορά γιατί βιάζομαι, πρέπει να κοιμηθώ σε λίγο μιας και δεν έχω την πολυτέλεια να ρυθμίζω πλέον το πρόγραμμά μου μόνη μου!
Ο λόγος που γράφω είναι για να παρουσιάσω μια μοναδικά εύκολη και καλοκαιρινή κατά τη γνώμη μου συνταγή που δοκίμασα χθες. Επιπλέον είναι μια συνταγή και ένας τρόπος για να φάνε τα παιδάκια που δυσκολεύονται το αυγό, το λέω εκ πείρας μιας και η μικρή  μεγάλη μου με ζορίζει λιγουλάκι σε αυτό το θέμα! Που λέτε είχα ελάχιστα πράγματα στο ψυγείο μου και ήθελα να φτιάξω κάτι διαφορετικό απο τη συνηθισμένη μακαρονάδα με σάλτσα, για να ανέβει λίγο η διάθεση μου δοκιμάζοντας μια καινούργια ιδέα και να χαρεί και ο Ανδρίκος μου (hopefully!!!). Την ιδέα την πήρα απο ένα υπέροχο βιβλίο μαγειρικής, Απο στοργή και χρώματα λέγεται, αλλά της άλλαξα τα φώτα ολίγον!
Τα βασικά συστατικά είναι σπαγγέτι και αυγά!Ααααα και παξιμάδια....
Βράζουμε τέσσερα αυγά (ή ανάλογα με τις μερίδες που θέλουμε να βγάλουμε) σε αλατισμένο νερό, τα βγάζουμε και ρίχνουμε το σπαγγέτι στο ίδιο νερό να βράσει. Εντωμεταξύ έχουμε θρυμματίσει παξιμαδάκια σε αρκετά μικρά κομμάτια, περίπου 60 γρμ, εγώ χρησιμοποίησα το multi για να τα κόψω(όχι έτοιμη γαλέτα-τριμμένη φρυγανιά γιατί είναι πολύ ψιλή και δεν θα έχει καλή υφή στο φαγητάκι μας), τα οποία και ρίχνουμε σε τηγανάκι με 3 κουταλιές λάδι και μια σκελίδα ψιλικομμένο σκόρδο καθώς και λίγο ζαμπόν ή άλλο αλλαντικό που σας βρίσκεται. Αφού ξανθύνει λίγο η φρυγανιά μας, ρίχνουμε μια χούφτα δυόσμο φρέσκο κομμένο στο χέρι και κατεβάζουμε απο τη φωτιά.
Λυώνουμε τα βρασμένα αυγά μας με τη βοήθεια λίγου απο το βρασμένο νερό και λίγο λαδάκι και αλατάκι (ίσως και πιπέρι για όσους θέλουν) και ανακατεύουμε με το σπαγγέτι μας που έχουμε ήδη σουρώσει και περιχύσει με λίγο λαδάκι (2-3 κουταλιές) που έχουμε κάψει. Ρίχνουμε και τη ΄σλτσα μας και ανακατεύουμε ξανά. Σερβίρουμε ζεστό και απολαμβάνουμε με μια κρύα μπυρίτσα. Πολύ δροσερό και νόστιμο πιατάκι!

Πρόταση: Αντί για δυόσμο μπορείτε να βάλετε μαϊντανό ή βασιλικό. Και θα είναι ακόμα καλύτερα, αν έχετε φυτέψει εσείς τα δικά σας μυρωδικά σε γλαστρούλες (ακόμα και όσοι μένετε σε διαμερίσματα μπορείτε), που μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε σε διάφορες συνταγές αλλά και ροφήματα. Είμαι σίγουρη ότι θα σας φανούν όλα διπλά νόστιμα! Μιλάω εκ πείρας.